Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Ciekawostki starożytnego Rzymu (Nieznane fakty)

Nieznane fakty to ciekawostki ukazujące mało znane, zaskakujące lub rzadko poruszane informacje ze świata starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się nietypowe szczegóły, ciekawostki oraz fakty, które pozwalają spojrzeć na Imperium Romanum z mniej oczywistej perspektywy.

Parricidia

Parricidia, było jednym z najcięższym przestępstw w rzymskim prawie karnym. Określeniem tym nazywano zabójstwa krewnych.

Skuci niewolnicy

Kwintesencja apoteozy cesarzy rzymskich – najdonioślejszej wizualizacji potęgi Imperium Romanum zaraz obok triumfu

Paul Zanker w swojej książce „Apoteoza cesarzy rzymskich. Rytuał i przestrzeń miejska” dokładnie opisuje rytuał apoteozy zwany również consecratio. Dochodzi przy tym do interesujących wniosków natury ogólnej, porównując apoteozę z współczesnymi imprezami masowymi, np. Oktoberfest. Wyjaśnia, że człowiek od zarania dziejów preferował przebywanie w jakiejś społeczności obłożonej pewnymi zasadami i wyjątkowymi dla siebie wartościami. Dumę czuł Rzymianin oglądający uroczyste „wniebowstąpienie” cesarza, dumny jest Polak uczestniczący w obchodach Marszu Niepodległości.

Rzymskie dzieło sztuki wykonane z sardonyksu, ukazujące apoteozę cesarza Klaudiusza. Datowane na I wiek n.e.

Shakespeare i Cezar

William Shakespeare, słynny angielski dramatopisarz, znany uczniom szkół głównie jako twórca Hamleta i Makbeta, napisał wiele dramatów dotyczących żywotów historycznych postaci, głównie dawnych angielskich królów. Pośród jego dzieł znajduje się jednak także kilka związanych bezpośrednio ze starożytnym Rzymem, jak dramat o życiu i śmierci Juliusza Cezara. Jak wiernie pisarz oddał wydarzenia id marcowych i dni po nich następujących? Czy zmieniał i ubarwiał opowieść, czy też oparł swoje dzieło na szczegółowych relacjach starożytnych historyków?

William Shakespeare, The Tragedy of Julius Caesar

Stare kobiety w Rzymie

Pisarze rzymscy i w ogóle wyższe warstwy rzymskie, mimo swej uprzywilejowanej pozycji obawiali się posunąć zbyt daleko w krytyce kobiet, jako że mogło to ich wiele kosztować (kobiety mimo wszystko traktowane były z pewnym szacunkiem, zwłaszcza póki były w stanie rodzić dzieci). Wyjątek stanowiły stare kobiety, ze względu na przyzwolenie społeczne i obyczajowe. Wraz ze wzrostem pozycji kobiet, były owe starsze kobiety ukazywane jako złośliwe jędze i czarownice.

Głowa starszej kobiety. Kopia greckiej rzeźby z III-II wieku p.n.e.

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów