Woluzjan
(ok. 230 - 253 n.e.)
Woluzjan urodził się około roku 230 n.e. i był synem cesarza Treboniana Gala, z którym współrządził państwem rzymskim w latach 251-253 n.e.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Biografie Rzymian
W historii starożytnego Rzymu pojawiło się wiele wybitnych postaci, które na trwałe zapisały się w dziejach świata. Część z nich przeszła do pamięci potomnych jako okrutni tyrani – jak Kaligula, Neron czy Karakalla. Inni zasłynęli jako reformatorzy i budowniczowie potęgi państwa rzymskiego, wśród nich Oktawian August, Klaudiusz, Marek Aureliusz, Dioklecjan czy Konstantyn Wielki. Nie sposób pominąć również rzymskich wodzów, którzy niejednokrotnie ratowali państwo przed upadkiem.
W historii zapisały się także wybitne postacie kultury rzymskiej – pisarze, filozofowie i twórcy, których dorobek miał ogromny wpływ na rozwój cywilizacji europejskiej. W tej sekcji przedstawiam sylwetki ludzi, którzy zasłynęli wielkimi czynami lub poprzez swoje działania trwale zapisali się na kartach historii.
Septymia Zenobia
(ok. 240 - ok. 274 n.e.)
Septymia Zenobia była żoną króla Palmyry - Odenatusa, po śmierci którego w 267 roku n.e. starała się umocnić pozycję swojego małoletniego syna Waballata. Zenobia dzięki zręcznej polityce prowadziła ekspansję oraz posiadała pełnię władzy na wschodnich terenach Imperium Rzymskiego.
Dioklecjan
(22 grudnia 244 - 3 grudnia 311 n.e.)
Dioklecjan był cesarzem rzymskim panującym od 284 do 305 roku n.e. Jego rządy rozpoczynają epokę dominatu i tzw. tetrachii.
Konstancjusz I Chlorus
(31 marca 250 - 25 lipca 306 n.e.)
Niemal każdy zna dokonania Konstantyna Wielkiego. Nie każdy jednak wie, że najwięcej Konstantyn Wielki zawdzięcza właściwie swojemu ojcu - dobremu i sprawnemu cesarzowi, który do szczytu kariery doszedł niemal od zera. Kim był ojciec wielkiego cesarza? Czego dokonał? W jakich okolicznościach otrzymał purpurę? Jak to się stało, że był w związku z świętą? Jakim człowiekiem był Konstancjusz Chlorus?
Euzebiusz z Cezarei
(ok. 263 - 339 n.e.)
Euzebiusz z Cezarei, działający w czasach Konstantyna Wielkiego, uznawany jest za najwybitniejszego chrześcijańskiego historyka starożytności.
Konstantyn I Wielki
(27 lutego 280 - 22 maja 337 n.e.)
Konstantyn I Wielki był cesarzem rzymskim panującym w latach 306-337 n.e. Reformator i jednocześnie pierwszy chrześcijański władca Imperium Rzymskiego.
Fausta
(po 290 - 326 n.e.)
Życie Konstantyna Wielkiego nie należało do najłatwiejszych. Musiał stawiać czoła coraz to nowym problemom, a im wyżej w karierze politycznej się piął, tym było ich więcej. Cesarz miał u swego boku ambitną i sprytną kobietę - Faustę. Pewnego razu ocaliła mu ona życie, broniąc go przed własnym ojcem. Co jednak spowodowało, że Konstantyn postanowił się jej pozbyć.
Konstancjusz II
(7 sierpnia 317 - 3 listopada 361 n.e.)
Konstancjusz II był cesarzem rzymskim w latach 337-361 n.e., który po okresie walk wewnętrznych, zawładnął całym państwem. Przeciwnik tradycyjnych wierzeń.
Konstans
(320 - 18 stycznia 350 n.e.)
Konstans był cesarzem rzymskim panującym w latach 337-350 n.e. Był synem Konstantyna I, któremu przypadła środkowa część Imperium: Italia wraz z krainami alpejskimi aż po Dunaj oraz częścią Bałkanów i Północna Afryka (bez Egiptu).
Walentynian I
(3 lipca 321 - 18 listopada 375 n.e.)
Walentynian I był cesarzem rzymskimi w latach 364-375 n.e. Władał zachodnią i wschodnią częścią imperium; z czasem rządy we wschodniej części przekazał swojemu bratu – Walensowi. Po kilku latach mianował współcesarzem Gracjana. Zmarł z powodu zdenerwowania.
