Tytus Liwiusz
(59 p.n.e. - 17 n.e.)
Tytus Liwiusz był głównym historykiem epoki Augusta. Jego w części zachowane dzieło "Od założenia Miasta" jest źródłem historii Rzymu.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
(59 p.n.e. - 17 n.e.)
Tytus Liwiusz był głównym historykiem epoki Augusta. Jego w części zachowane dzieło "Od założenia Miasta" jest źródłem historii Rzymu.
(8 grudnia 65 - 27 listopada 8 p.n.e.)
Horacy był to jeden z najwybitniejszych liryków rzymskich epoki augustowskiej. Działał w okresie najwspanialszego rozkwitu literatury rzymskiej, za czasów Augusta.
(15 października 70 - 21 września 19 p.n.e.)
Wergiliusz był wybitnym rzymskim poetą, największym epikiem swoich czasów. Autor Eneidy - eposu narodowego antycznych Rzymian.
(ok. 84 - ok. 54 p.n.e.)
Katullus był to poeta rzymski pochodzący z Werony, należący do grupy neoteryków, jedyny ich przedstawiciel, którego utwory zachowały się w większej liczbie.
(86 - 35 p.n.e.)
Salustiusz był wielkim historiografem rzymskim. Salustiusz stał się bardzo oddanym zwolennikiem Cezara oraz ściśle związany był ze stronnictwem popularów.
(ok. 99 - ok. 55 p.n.e.)
Lukrecjusz był to rzymski poeta i filozof. Jego dzieła, obok Katullusa oraz komediopisarzy Plauta i Terencjusza, zachowały się do naszych czasów.
(I wiek p.n.e.)
Witruwiusz był wielkim rzymskim architektem i inżynierem wojennym. Był konstruktorem machin wojennych. Twórca tzw. człowieka witruwiańskiego.
(I wiek p.n.e.)
Publiliusz Syrus (Publilius Syrus) żył w I wieku p.n.e. Był rzymskim pisarzem, mimem, przedstawicielem teatru oraz twórcą sentencji. Tworzył w języku łacińskim.
(116 - 27 p.n.e.)
Marek Terencjusz Warron był to rzymski uczony i pisarz. Prawdziwy erudyta, uważany za jednego z najlepiej wykształconych ludzi w historii antycznego Rzymu.
(ok. 185/4 – 159 p.n.e.)
Publiusz Terencjusz Afer był rzymskim komediopisarzem, którego twórczość była popularna nie tylko w antycznym Rzymie, ale i czasach średniowiecza oraz późniejszych. Terencjusz używał eleganckiej łaciny, a w swoich dziełach skupiał się przede wszystkim na człowieku, jego osobowości oraz reakcjach na uwikłanie w codziennie i niecodzienne problemy.