Ciekawostki starożytnego Rzymu (Antyczne historie)

Publiusz Wediusz Pollio był rzymskim ekwitą i przyjacielem pierwszego cesarza Oktawiana Augusta. Jego ojciec był wyzwoleńcem, a on sam dorobił się olbrzymiego majątku, zarządzając w jego imieniu prowincją Azja. M.in. posiadał olbrzymią willę nad Zatoką Neapolitańską, w której powstała hodowla drapieżnych muren, którym na pożarcie rzucał nieposłusznych lub popełniających błędy niewolników. Jego brutalne zwyczaje były znane w całym Rzymie i niezwykle oburzały społeczeństwo.

Według przekazu Swetoniusza, kiedy Juliusz Cezar w roku 49 p.n.e. przekroczył Rubikon, zdecydował się wystąpić na wiecu przed swoimi żołnierzami i przemówić do nich, aby udowodnić swoje racje.

Oblężenie Jerozolimy bronionej przez powstańców żydowskich przed Rzymianami trwało kilka miesięcy w roku 70 n.e. Obrońcy wykazywali się wielokrotnie podstępem, czego nie omieszkał wspomnieć Józef Flawiusz – nasze główne źródło informacji o tamtych wydarzeniach.

W roku 294 n.e. król Persji – Narses, syn wielkiego Szapura I poprowadził niespodziewaną inwazję na Imperium Rzymskie. Galeriusz pełniący urząd cezara, przy pomocy mniejszych sił opóźniał atak Sasanidów, czekając na przybycie posiłków augusta Dioklecjana.

Podczas wojny między Makrynem, a Heliogabalem rozegrała się bitwa pod Immae w 218 roku. Pretorianie mieli zmierzyć się ze słynnym legio II Parthica. Bitwa ta od początku była nietypowa – Kasjusz Dion podaje, że cesarz kazał walczyć swemu wojsku bez pancerzy. Z jakiegoś powodu Makryn stchórzył i uciekł z pola walki, dzięki czemu Heliogabal ostatecznie wygrał (Kasjusz Dion LXXIX 37).

Trajan uznawany jest za jednego z najlepszych cesarzy rzymskich w historii. Za jego rządów Cesarstwo Rzymskie osiągnęło swój szczyt militarny oraz terytorialny. Tym co wyróżniało Trajana był fakt, że niezwykle szanował Senat, co po latach panowania dynastii julijsko-klaudyjskiej, nie było czymś oczywistym.

Kasjusz Dion opowiada ciekawą dyskusję pomiędzy żoną Septymiusza Sewera – Julią Domną, a wziętą w niewolę nieznaną z imienia żoną wodza Kaledończyków – Argentokoksusa. Do rozmowy miało dojść w trakcie kampanii wojskowej cesarza w północnej Brytanii.

Słonie były egzotycznymi zwierzętami, które często występowały na arenach rzymskich amfiteatrów i cyrków. Olbrzymie rozmiary oraz niezwykły wygląd powodowały, że rzymski tłum uwielbiał je oglądać.

Dnia 13 maja 609 roku papież Bonifacy IV zdecydował o przekształceniu Panteonu w kościół Santa Maria ad Martyres. Do tej pory dawna świątynia wszystkich bóstw rzymskich, od czasu upadku Cesarstwa zachodniorzymskiego, była w dużej mierze nie używana. Z tym wydarzeniem związana jest jednak pewna przypowieść.