Argentarii – rzymscy bankierzy
Bankierzy rzymscy pojawili się w III wieku p.n.e. Początkowo nazywani byli z greki trapezitai, potem jednak weszła w użycie łacińska nazwa argentarii.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Nieznane fakty to ciekawostki ukazujące mało znane, zaskakujące lub rzadko poruszane informacje ze świata starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się nietypowe szczegóły, ciekawostki oraz fakty, które pozwalają spojrzeć na Imperium Romanum z mniej oczywistej perspektywy.
Bankierzy rzymscy pojawili się w III wieku p.n.e. Początkowo nazywani byli z greki trapezitai, potem jednak weszła w użycie łacińska nazwa argentarii.
Juliusz Agrykola, słynny wódz rzymski z końca I wieku n.e., istotnie przyczynił się do ekspansji rzymskiej w Brytanii oraz złamał siłę plemion kaledońskich na całe pokolenie. Po zwycięskiej bitwie pod Mons Graupius Agrykola wydał prefektowi floty rozkaz płynięcia wzdłuż wybrzeży na północ, co pozwoliło jednoznacznie stwierdzić, że Brytania jest wyspą.
Morze Śródziemne w czasach rzymskich było morzem wewnętrznym Imperium Romanum. Z tego powodu Rzymianie zwykli je określać mare nostrum, czyli dosłownie „nasze morze”. Określenie to pojawia się po raz pierwszy przy okazji podboju Sycylii, Sardynii i Korsyki w czasie I wojny punickiej.
Cezarion był jedynym dzieckiem Juliusza Cezara i Kleopatry VII. Po śmierci ojca pozostał u boku matki, która wraz ze swoim kochankiem poniosła klęskę w wojnie domowej z Gajuszem Oktawianem. Siedemnastoletni Cezarion po wkroczeniu do Aleksandrii zwycięskich wojsk Oktawiana wyruszył na rozkaz swej matki, Kleopatry, na południe, gdzie nad zatoką Morza Czerwonego stały w pogotowiu statki Kleopatry.
Bardzo ciekawą historię o obecności Rzymian nad Łabą pozostawił nam Wellejusz Paterkulus, rzymski historyk żyjący za panowania Oktawiana Augusta i Tyberiusza. W roku 5 n.e. armia rzymska pod wodzą przyszłego cesarza – Tyberiusza, stanęła nad Łabą. O to co przekazuje nam Paterkulus.
W okresie pryncypatu, przynajmniej do późnego II wieku n.e., nowi legioniści generalnie „kupowali” sprzęt od armii – wydawano im rzeczy z legionowego zasobu, a ich koszt był potrącany z żołnierskich wypłat.
Rzymscy legioniści zakładali pod pancerz (lorica hamata, lorica segmentata, lorica squamata lub lorica plumata) tzw. subarmalis – pikowany bezrękawnik. Głównym zadaniem subarmalis była amortyzacja uderzeń, zapobieganie ocieraniu ciała i zabrudzeniu. Subarmalis zakrywał klatkę piersiową i sięgał do bioder.
Tyle zostało z masywu górskiego w Hiszpanii po zastosowaniu przez Rzymian metody Ruina Montium. Przy pomocy niewolników wydrążono w górze tunele, przez które następnie skierowano wodę za pomocą przynajmniej siedmiu akweduktów.
Alkoholizm nie jest problemem społecznym jedynie czasów współczesnych. Już Lukrecjusz, rzymski poeta z I wieku p.n.e., wspomina o alkoholizmie jako pladze dotykającej ówczesne elity. M.in. słynni pisarze z I wieku n.e. Seneka Młodszy czy Pliniusz Starszy dowodzą istnienia prawdziwego społecznego problemu.
W 2010 roku badacze odkryli w North Yorkshire (Brytania) 14 grobów wojskowych, w których obok ciał pochowanych Rzymian znajdowały się pozostałości sandałów, a w tym zachowane włókna wśród rdzy z gwoździ od sandałów. Dowodzi to tego, że antyczni Rzymianie mogli nosić skarpety wraz z sandałami, a tym samym ekstrawagancka moda pojawiła się znacznie wcześniej niż myślimy.