Ciekawostki starożytnego Rzymu (Artefakt)

Grobowiec rzymskiego legionisty Luciusa Pobliciusa, zbudowany między 40 a 50 rokiem n.e. to jeden z najokazalszych eksponatów Römisch Germanisches Museum w Kolonii. Uważa się, że jest najlepiej zachowanym obiektem tego typu na północ od Alp, a na uwagę zasługują jego bogate zdobienia: reliefy przedstawiające rzymskiego boga Pana i jego kapłanki, a także motywy roślinne. W górnej części grobowca znajduje się rzeźba samego Polbliciusa ubranego w togę – strój świadczący o przynależności do wyższych warstw społecznych.

Nagrobek rzymskiego złotnika, niejakiego Publiusza Curtiliusa Agatho. Mężczyzna był wyzwoleńcem i zmarł na początku I wieku n.e. Jego imiona „Publiusz Curtilius” pochodziły od jego byłego właściciela. Jego właściwe imię/przydomek (Agatho) w grece oznacza „dobre”.

Odrestaurowany rzymski sarkofag w antycznym Taurunum (obecny Belgrad, w północnej Serbii). Obiekt datowany jest na II-IV wiek n.e.

Rzymska mozaika ukazująca Amora w trakcie polowania. Amor uzbrojony jest w tarczę. Obiekt pochodzi z IV wieku n.e.; artefakt został znaleziony w Willi Tezeusza w Pafos (Cypr).

Rzymska mozaika podłogowa, znaleziona w ruinach Dżarasz (Jordania), przedstawiająca starożytnego greckiego poetę Alkmana. Obiekt datowany jest na III wiek n.e.; zdobił jadalnię.

Rzymskie marmurowe popiersie Rzymianki z warstw wyższych. Obiekt datowany jest na II wiek n.e. Obecnie znajduje się na wystawie przearanżowanej Galerii Sztuki Starożytnej w Muzeum Narodowym w Warszawie.

Rzymski przenośny zegar słoneczny. Artefakt znajduje się w pudełku z brązu, na wieczku którego umieszczono medalion przedstawiający cesarza Antoninusa Piusa (panował w latach 138-161 n.e.).

Rzymska rzeźba nagrobna niejakiego Klaudiusza Agathemerusa i jego żony Myrtale. Obiekt datowany jest lata 90-110 n.e. i znajduje się w Muzeum Ashmolean w Oksfordzie (Anglia).

W Muzeach Kapitolińskich możemy podziwiać kolosalnych rozmiarów marmurową rzeźbę, przedstawiającą Marsa Mściciela (Mars Ultor). Nie jest to jednak zwyczajne wyobrażenie Marsa – zdaniem niektórych badaczy, w tym przypadku bóg ma rysy Pyrrusa, wielkiego wodza i króla Epiru.

Wykopaliska archeologiczne prowadzone na terenie libańskiego Sydonu wskazują, że już Fenicjanie stosowali rozwiązania protetyczne w postaci mostków dentystycznych. Również znaleziska na terenie Toskanii pokazują, że konstrukcje ze złota i naturalnych zębów nie były obce starożytnym Etruskom.