Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Nieznane fakty to ciekawostki ukazujące mało znane, zaskakujące lub rzadko poruszane informacje ze świata starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się nietypowe szczegóły, ciekawostki oraz fakty, które pozwalają spojrzeć na Imperium Romanum z mniej oczywistej perspektywy.
Imperium Rzymskie urodziło kilku naprawdę wybitnych filozofów takich jak Seneka Młodszy czy Marek Aureliusz. Nie znaczy to jednak, że Rzymianie podobnie jak Grecy uważali rozważanie za ważny aspekt życia. Po pierwsze według Rzymian filozofia była inwencją grecką, a jako że zostali podbici przez „synów Wilczycy” nie godnym było, by Rzymianin zajmował się tematyką wymyśloną przez Greka.
W antycznym Rzymie kobiety nie mogły pić wina, co wynikało z paternalistycznego społeczeństwa rzymskiego. Dominacja mężczyzn powodowała, że kobiety postrzegano za jednostki słabe, które podatne są na wszelkie negatywne czynniki. Uważano, że wino może tylko narażać kobiety na niebezpieczeństwa lub zachęcać do nieodpowiednich zachowań. Substytutem wina był sok z winogron.
W roku 452 p.n.e. plebejusze i patrycjusze porozumieli się w sprawie stworzenia dziesięcio-osobowego kolegium, które miało zająć się kodyfikacją prawa rzymskiego. Dotychczas wszelkie normy życia społecznego opierały się na prawie zwyczajowym, którego znajomość i interpretacja zarezerwowane były dla pontyfików wywodzących się z patrycjuszy – to tylko umacniało ich władzę względem plebejuszy.
Swetoniusz donosi, że Oktawian August był miłośnikiem gier do tego stopnia, iż zapraszał swoich znajomych i rodzinę, obdarowywał każdego sumą 250 denarów i w ten sposób zachęcał do gry. I nie przeszkadzały mu jego własne, wprowadzone w tym zakresie, ograniczenia prawne. Graczem jednak nie był zbyt dobrym. W listach żalił się, że z powodu hazardu ponosił liczne straty. Także Neron uwielbiał grać i znany był z wysokich zakładów. Podobno sięgały nawet 400.000 sesterców.
Jak ludy, zamieszkujące w czasach antycznych obecne ziemie Polski, opisał Publiusz Korneliusz Tacyt w „O pochodzeniu i kraju Germanów” (De origine et situ Germanorum)?
Adlocutio było to przemówienie cesarza do zgromadzonych wojsk. Na ogół władca kierował je do żołnierzy przed rozpoczęciem kampanii wojennej, podczas wizytacji lub przy innej szczególnie ważnej okazji. Adlocutio ujrzeć możemy jedynie na zabytkach numizmatycznych, gdzie zazwyczaj stojący na trybunie (suggestus) cesarz w asyście prefekta obozu (praefectus castrorum) zwraca się do wojska przedstawionego umownie w postaci chorążych (signifer).
Rzymskie zabawki, którymi bawiły się najwcześniej dzieci określano terminem crepundia. Następnie popularne były lalki szmaciane, gliniane lub z wosku, drewniane konie na kółkach.
Brytanik, rodzony syn cesarza Klaudiusza po śmierci ojca (otruto go na polecenie matki Nerona potrawą z grzybów) był dużym zagrożeniem dla Nerona, przyrodniego brata. Neron objąwszy purpurę bał się, że Brytanik będzie chciał w przyszłości wykorzystać swoje urodzenie i sięgnąć po władzę.
Za panowania cesarza Marka Aureliusza istniała niespotykana jak na tamte czasy swoboda wypowiedzi. Na przykład pisarz komediowy Marullus pozwalał sobie na krytykę władzy, nie ponosząc żadnych konsekwencji.
Według rzymskiej mody, uczty organizowano w tzw. triclinium. Na środku pomieszczenia ustawiano stół, a wokół niego sofy, pozostawiając jednak jeden bok „nieobstawiony” (powstawało zatem coś na kształt podkowy).
Triclinia mogły posiadać różne rozmiary – na zdjęciu widzimy najmniejsze możliwe triclinium, złożone z trzech sof. Najczęściej jednak składało się ono z dziewięciu leżanek, ustawionych wokół stołu.
